Vanmiddag een preek gehoord van ds J. Francke die in de inleiding van zijn preek duidelijk aangeeft wat prediking hoort te zijn. nl voor Zijn gemeente. Een schril contrast met de hedendaagse praktijk in veel kerken waar de kerkdienst vooral laagdrempelig en de preek voor buitenstaanders begrijpelijk moet zijn

Het is wel goed ons op Kerstdag af te vragen, wat de bedoeling en de betekenis is van de kerstprediking. Ja, wat is eigenlijk een kerstpreek? Ik geloof, dat wij omdat te verstaan eenvoudig moeten letten op het verschil tussen prédiking én vertélling, tussen Bijbelprédiking en Bijbelvertaling. Een Bijbelvertélling is dit, dat een Bijbels verhaal in aansluiting bij de Schrift in eigen woorden wordt weergegeven en dat in de vertelling terloops enkele zogenaamde praktische opmerkingen over de:betekenis van. dat verhaal voor ons leven hier en nu worden ingevlochten. Zo wordt verteld op de school en zo wordt wel de eerste zendingsprediking gegeven. Maar de Bijbelse prediking moet wat ‘anders en wat méér zijn. Want de prediking is de verkondiging van het Woord Gods aan de kerk van Christus, die haar Bijbel kent, die het verhaal van de. Schrift reeds weet. De prediking vooronderstelt, dat de gemeente van Christus de Bijbel heeft en kent. Vandaar dat een prediker ook niet kan volstaan met het voorlezen van een Bijbelgedeelte en even min met vertellen van een verhaal uit de Schrift. Neen, de Prediking in de kerk van Christus heeft een gans bijzondere opdracht. De prediker moet een gedeelte van Gods Woord doen horen als de bijzondere boodschap van de HEERE aan Zijn volk in haar eigen omstandigheden. Hij moet in de prediking alles laten beheersen door dit ene, dat door het gekozen tekstwoord de HEERE Zijn kerk aanspreekt, om haar in het leven van alle dag te doen hopen op Zijn beloften en haar te binden aan Zijn geboden. De prediker moet weten, dat de bediening des Woords het van God verordende middel is om aan de gemeente Gods het eeuwige leven te schenken door het geloof. Vandaar dat de preek aan de kerk het Woords Gods doet horen, opdat de kerk dat, woord zuiverder en beter en dieper en rijker versta dan zijzelf dat kan verstaan. De bediening des Woords moet de Schriften openen, dat wil zeggen Wat de kerk nog niet verstaat in bijzonderheden en in grote lijnen, wat de kerk nog niet ziet aan diepte en breedte van het Woord, wat de kerk nog niet ervaart aan rijkdom en weelde van Gods beloften en geboden, dat moet de prediking haar brengen. Vandaar dat de bediening des Woords zulk een enorm zware taak is. Het is een zaak, die het leven van de gemeente Gods beheerst. Want door de prediking ontvangt de kerk de geestelijke leiding, de leiding des Heiligen Geestes in alle waarheid.

,

Vreemd dat er tegenwoordig zo veel bijzondere kerkdiensten zijn. Laten we ‘gewoon’ elke zondag een gemeentebrede leerdienst houden. En laten we ook de catechismus er opnieuw een plek geven.

Zo vat de website woord en wereld het artikel in de Nader Bekeken van F.J. Bijzet samen.

Ik wil een nader stukje onder de aandacht brengen :

…”En als ik eens op een vrije zondag ergens anders kerk, moet ik het nogal eens zonder catechismuspreek doen. En ik dus niet alleen: heel die gemeente. Wie weet hoeveel gemeenten elke zondag. Is het dan vreemd dat steeds meer kerkleden ontvankelijk worden voor allerlei vormen van dwaalleer?”

Als ik achter in mijn kerkboek kijk zie ik daar in de kerkorde staan:

Kerkorde Artikel 66 – Catechismusprediking

De kerkenraad zal er zorg voor dragen, dat als regel eenmaal per zondag in de prediking de leer van Gods Woord verklaard wordt zoals die samengevat is in de Heidelbergse Catechismus.

en

Artikel 84 – Naleving en wijziging van de kerkorde

Al deze artikelen, die de wettige orde van de kerk betreffen, zijn in gemeenschappelijk overleg vastgesteld en in eensgezindheid aanvaard.
Wanneer dit in het belang van de kerken is, behoren ze gewijzigd, aangevuld of verminderd te worden. Een kerkenraad, classis of particuliere synode mag dit echter niet doen: zij zullen zich erop toeleggen de bepalingen van deze kerkorde na te leven zolang ze niet door de generale synode zijn veranderd.

Als iedereen zicht nu eens aan de afspraken zou houden…

Het is zelfs voor de GKv geen vooruitlopen op nieuwe afspraken want ook in “werkorde” komt dit nog voor:

C3.3 Elke zondag wordt in een van de diensten een onderdeel van de christelijke
leer besproken, als regel aan de hand van de Heidelbergse Catechismus.

Vorig jaar (November 2009) heeft Ds H. vd Berg in Nader Bekeken al eens een artikel geschreven “Elke zondag bijbel zondag” dat de website van Nader Bekeken zo samenvat:
“We kennen tegenwoordig nogal wat zondagen met een speciaal thema of een speciale doelgroep. Daar is wel wat voor te zeggen, maar het kan ook veel onrust geven. En er lijkt wel iets gaande van een democratisering van de preekstoel.”.

Daarin schreef hij oa:
“Van wie is de preekstoel? Niet van de dominee! Niet van de kerkenraad, en niet van de gemeente. De preekstoel is van God. Het is de plaats waar zijn Woord klinkt.”

Ik wilde het gewoon nog even onder de aandacht brengen.

, , ,